THROUGH THE BARRICADES - I - CZARA OGNIA

Uwaga na przydługie zdania ;).

- Odpowie mi... może pan Malfoy? - Zaproponował zmęczony profesor Slughorn.
Mimo pasji brak mu było zapału, szczególnie w ostatnich latach, przez co uczniowie musieli włożyć więcej wysiłku w lekcje eliksirów. Szczególnie ostatnie klasy, których uczniowie ukończyli już dwadzieścia lat.

KUSA NO NIOI - III - HATAKE KAKASHI

Ciche pukanie po raz kolejny rozległo się po zaciemnionym pokoju, zakłócając sen śpiącego w nim nastolatka.
- Naruto! - Zza drzwi rozległ się zniecierpliwiony ochrypły głos. - Stary, już jest ósma, trza się zbierać! - Do poirytowanego tonu szybko dołączyło walenie w drzwi. - Jak jesteś goły to się zakryj, bo ja wchodzę, czaisz? - Na chwilę znów zapadła cisza, jednak szybko została przerwana przez Kibę, który postanowił z hukiem wtargnąć do pokoju siódmego.
Szybkim krokiem przeszedł do sypialnianej części pomieszczenia, stukając po drodze o wszystko o co tylko mógł.

KUSA NO NIOI - II - WSPÓŁLOKATORZY

Zadbana podłoga z ciemnego drewna, jasne brzoskwiniowe ściany, ogromne czyste okna i drewniane schody ze szklaną balustradą, wykończoną złotymi elementami, sprawiały, że nowi mieszkańcy akademika Konoha od razu czuli się tutaj jak w domu. Przytulnie, czysto i pachnąco, właśnie takich warunków można było się spodziewać po najlepszej szkole w Tokio.

THROUGH THE BARRICADES - PROLOG

Zimna spękana posadzka, szare ściany i poutykane w nich ogromne okna. Cztery drewniane stoły uginające się od półmisków z pysznymi daniami. Zapalone świece unoszące się w powietrzu a ponad nimi ogrom błękitnego nieba.

MAFIA O MACHIBUSE - I - UCHIHA

Wzrok Minato powędrował od marmurowych stopni, przez fontannę przed eleganckim nowoczesnym wejściem, po kamienną grafitową ścianę, na której wdzięcznie wisiało ogromne godło rodziny Uchiha. Westchnął cicho, samemu nie do końca wiedząc czy słusznie postąpił, przychodząc tutaj.

MAFIA O MACHIBUSE - PROLOG

Jasna, przytulna kuchnia skąpana była w promieniach porannego słońca, które przedzierając się przez wzorzyste zasłonki, oświetlały zgarbioną nad stołem postać mężczyzny. Jego nieco zbyt długie złociste włosy odbijały światło, wyglądając przy tym jak aureola. Falująca w złości aureola. Jej właściciel, otoczony masą zgniecionych kartek, skrobał ołówkiem po zmiętej kartce, powarkując co chwila pod nosem.